په‌یوه‌ندی

ڕادیو و تی ڤی

شێعروهه‌ڵبه‌ست

بیره‌وه‌ری

شه‌هیدان

موزیكی كودی

سروود

وێنه‌

به‌سته‌ره‌كان

پێناسه‌

ده‌ستپێك

 

ماڵپه‌ری زمزیران، ماڵپه‌رێکه‌ که‌ بۆ خزمه‌ت کردن به‌ نه‌ته‌وه‌ی کورد به‌ گشتی و به‌ تایبه‌ت ئه‌و کوردانه‌ی له‌ ده‌ره‌وه‌ی وڵاتن ده‌ستی به‌ کار کردووه‌، هه‌ر بۆیه‌ به‌ دڵه‌وه‌ داواتان لێ ده‌که‌ین که‌ له‌ که‌م و کوڕی‌یه‌کانی ئه‌م ماڵپه‌ره‌ ئاگادارمان بکه‌نه‌وه‌ و به‌ ڕه‌خنه‌ و پێشنیاری خۆتان ماڵپه‌ره‌که‌مان ده‌وڵه‌مه‌ندتر بکه‌ن.

 

 

 

 

   


 

 

هاوڕێه‌كه‌م

نووسینی: ئاره‌زوو حیسامی

له گه‌ڵ تاریكی بوومه‌ته هاوڕێ، هاوڕێیه‌كی گیانی گیانی. ده‌ورانێكی بێ وه‌فایت و مرۆڤه‌كان له گه‌ڵ یه‌ك پاك نین. بۆ من نه‌توانم له گه‌ڵ تۆ هاوڕێ بم به بێ ئه‌وه‌ی هه‌ست به ئازار بكه‌م؟  بۆ نه‌توانم ڕاستیه‌كانی دڵ و ده‌رونم له لای تۆ بكه‌مه‌وه؟ بۆ نه‌توانم له گه‌ڵ تۆ شاد بم بێ ترس و خۆف ژیان به‌سه‌ر به‌رم؟

نازانم، من تۆ بناسم و له گه‌ڵت هه‌ست به ئارامی بكه‌م، بۆ تۆ ناتوانی له گه‌ڵ من پاك بیت؟ كوا هه‌سته‌ پاكه‌كانی جاری جاران؟ كوا ڕاستیه‌كانی ژیان؟

ده‌وران ده‌گۆڕدرێت، هه‌سته‌كان ده‌گۆڕدرێن و مرۆڤه‌كان هه‌روه‌ها ده‌گۆڕدرێن، به‌ڵام كێ وتوویه‌تی ئه‌وه‌نده بگۆڕدرێین كه هه‌ست به نائارامی بكه‌ین له گه‌ڵ یه‌ك؟

من كه به‌ڵێن بده‌م هاڕێی تۆ بم، یانێ من ئه‌توانم له هه‌مان كاتدا خه‌م ڕه‌وێنی تۆ بم. به‌ئازار دانی تۆ من هیچم پێ نابڕێت، هه‌روه‌ها گه‌ر تۆ ئازاری من بده‌یت هیچت پێ نابڕێت، بێجگه له ئازار دانی ویژدانی ئینسانه‌تی خۆمان.  ئه‌ی بۆ نه‌توانین ده‌ورانێكی پاك و پڕ له هه‌ست و خۆشه‌ویستی له ده‌ورو به‌ری یه‌كدا بڕوێنین؟ ئه‌رێ، بۆیه من بڕیارم داوه له گه‌ڵ تاریكی ببمه هاوڕێ، چوونكه ئه‌و كات ته‌نیا له ژێر دره‌وشانه‌وه‌ی ئه‌ستێره‌كان دا جوانیه‌كان ده‌بینم و له گه‌ڵیان ده‌دوێم. له ژێر ڕووناكی مانگ دا هه‌سته‌كانم به ئاشكرا ده‌رده‌بڕم. مانگ و ئه‌ستێره ته‌نیا جوانیه‌كن له ژیانی مندا پاكانه له گه‌ڵم هاوڕێن. جوانه، مانگ و ئه‌ستێره له ئه‌فسانه‌كاندا له گه‌ڵ وشه‌ی خۆشه‌ویستی گونجاون، منیش شایه‌ت له دونیایه‌كی ئه‌فسانه‌یی دا بژیم، كه هێشتا خۆم له گه‌ڵ ڕازه ناڕاسته‌كانی ئه‌م دونیا دا نه‌گونجاندبێت. هاوڕێم من و تۆ و كه‌سانی تر ئه‌توانین هاوڕێ بین و بینه هاوڕێی مانگ و ئه‌ستێره‌كان و فێری ڕازی خۆشه‌ویستی بین. مانگ و ئه‌ستێره دوو مه‌وجودی پاكن، ته‌نیا فێری وشه‌ی جوانمان ده‌كه‌ن. خه‌م و خه‌فه‌ت لای ئه‌وان داناگیرسێ، هه‌مو هه‌ستێك لای مانگ و ئه‌ستێره‌كان مانای خۆی هه‌یه. چاو لێ بكه، چۆن مانگ به گه‌وره‌یی و عه‌زه‌مه‌تی خۆی له گه‌ڵ ئه‌ستێره‌كان ژیان تێپه‌ڕ ده‌كات، با ئێمه‌ش وابین، با ئێمه‌ش مانگ و ئه‌ستێره‌یه‌ك بین له سه‌ر زه‌وی، ئه‌ی هاوڕێم. . . . .

2008-04-21

 

 

 

 

 

 

 

ئه‌م بابه‌ته‌ چاپ بکه‌!

 
 

info@zmziran.com