|

دبیرخانه سازمان دفاع از حقوق بشر
کردستان
پيام رئيس سازمان دفاع از حقوق
بشر كردستان به مناسبت روز جهاني
كارگران
قوانين و سياست هاي فسادانگيز
باطل گردد
دولت ايران مطابق ميثاق بين
المللي حقوق اقتصادي، اجتماعي و
فرهنگي متعهد گرديده است براي
تحقق عدالت اجتماعي؛ شرايط تامين
كار و اشتغال و بهره مندي از
شرايط مطلوب كار، حق برخورداري از
تامين اجتماعي، حق برخورداري از
بهداشت و سلامتي در بالاترين سطح
آن، حق برخورداري از سرپناه و
مسكن مناسب، حق استراحت و تفريح،
حق برخورداري از استانده مناسب
زندگي، حق كودكان و خانواده در
برخورداري از حمايت، حق آموزش و
پرورش، حق شركت در حيات فرهنگي،
حق تشكيل مجامع كارگري و حق
اعتصاب را براي كارگران،
مزدبگيران و تمامي شهروندان تامين
و يا فراهم آورد.
هم چنين براساس كنوانسيون هاي
سازمان بين المللي كار، دولت
متعهد شده است با اصلاح شرايط كار
و تنظيم مقررات و ضوابط مربوط به
ساعت كار، حداقل سن، دستمزد،
ايجاد قرارداد، جلوگيري از بي
كاري، بازرسي كار، حمايت از كارگر
در برابر بيماري و صدمات ناشي از
كار، حمايت از كودكان، جوانان،
زنان و سالمندان، اصل تساوي مزد
در برابر كار مساوي، منع تبعيض در
كار و اشتغال و استخدام، منع و
محو كامل كار كودكان، محو كار
اجباري، حق ايجاد تشكل و آزادي
اجتماع و اعتصاب و حق آزادي بيان
و اعتراض و مذاكره دسته جمعي را
براي كارگران تضمين و تامين كند.
طبق معاهدات حقوق بشري دولت براي
ايجاد عدالت و امنيت اجتماعي و
توسعه و احترام به كرامت انساني،
بايد تامين رفاه اجتماعي را در
اولويت برنامه هاي خود قرار داده
و با استفاده از حداكثر منابع
موجود و كليه وسايل مقتضي، رفاه
اجتماعي، احترام به كرامت انساني،
بايد تامين رفاه اجتماعي را در
اولويت برنامه هاي خود قرار داده
و با استفاده از حداكثر منابع
موجود و كليه وسايل مقتضي، رفاه
اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي را
براي تمامي شهروندان تامين نموده
و براي افزايش سطح اين رفاه و
استيفاي كامل اين حقوق و بهبودي
هرچه بيشتر شرايط زندگي همگان
مداوماً
تلاش كند.
دولت متعهد و ملزم است با اتخاذ
برنامه هاي ضروري و اتخاذ سياست
هاي هدفمند و معين و سازگار با
حقوق بشر و رفاه اجتماعي و حمايت
از حقوق شهروندان، از تصويب
هرگونه سياست، قوانين يا رويه هاي
منحطي كه مانع از بهره مندي
عادلانه و برابر مردم از حقوق
اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي مي
شود، جلوگيري كند. دولت ملزم است
با بيشترين سرعت ممكن در جهت حصول
اين حقوق حركت كند و حق به تاخير
انداختن اقدامات مقتضي و يا صرف
منابع موجود در زمينه هاي ديگري
چون دفاع و تامين بودجه نظامي را
ندارد.
اما متاسفانه، در عمل مشاهده مي
شود:
معاهدات حقوق بشري متضمن حقوق
اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و
انساني مردم و شهروندان به آساني
و سنگدلانه و بطور مكرر نقض و يا
پايمال مي گردد.
نيازهاي بنيادين حمايت از قبيل
غذا، مراقبت هاي بهداشتي و محل
امن براي زندگي ميليون ها انسان
هنوز انكار مي شود. بي كاري، بي
سرپناهي، گرسنگي، بيماري، فساد،
فحشا، رنج و مرگ و گذران در زير
خط فقر دهها ميليون نفر از مردم
كشور به مسائلي غيرقابل حل و
محروميتي گريز ناپذير تبديل شده و
در اين حال ثروت و منابع ملي و
موجود نه صرف رفع نيازهاي حياتي و
رفع محروميت ها و بهبود شرايط
زندگي عمومي و تامين رفاه
اجتماعي، بلكه در زمينه هاي ديگر
و برنامه هاي غيرضرور هزينه مي
شود و يا توسط تاراجگران به يغما
مي رود، تا آنجا كه بنا به اعتراف
رئيس جمهور دولت اسلامي، گلوگاه
هاي اقتصادي، بازرگاني و مالي
كشور را كساني در اختيار دارند كه
از محل غارت ثروت كشور و سركيسه
كردن مردم، ميلياردها دلار به چنگ
مي زنند. طرح اين مطلب از سوي
رئيس اجرايي دولت، اگرچه مي
تواند نوعي فرافكني و تلاشي در
جهت توجيه ناتواني دولت و يا كسب
نوعي مشروعيت و فرار از اجراي
وعده هاي داده شده به مردم باشد،
اما در عين حال اعترافي است به
تبعيض آفريني سامانه موجود و فساد
انگيزي سياست ها و قوانين جاري كه
به ظهور باندها و گروه هاي
مافيايي بلامعارض و استيلاي قدرت
آهنين اليگارشي اشرافيت تئوكراتي
انجاميده كه در غياب مكانيسم هاي
نظارتي مردمي و سازمان هاي مستقل
غيردولتي و در فقدان دموكراسي و
احزاب سياسي مستقل، بر جان و مال
و زندگي مردم حاكم گرديده اند.
دولت جمهوري اسلامي در سه دهه
گذشته با ممانعت از ايجاد و حضور
تشكل ها و اتحاديه هاي كارگري،
كارمندي و صنفي وبا جلوگيري از
فعاليت سازمان هاي نظارتي و حقوق
بشري و نيز با سركوب احزاب سياسي،
عملا زمينه هاي فساد و تبعيض و
رانت خواري و ويژه خواري درباريان
و اشرافيت زر و زور و قدرت را
پديد آورد و امروز مردم فقير و
گرسنه و سيه روز خود شاهدند كه
وجدان هاي بيدار و ناظر و مدافعان
حقوق بشر، حقوق كارگران، زنان،
دانشجويان، روشنفكران و مصلحان
جامعه، هم چنان به بند كشيده مي
شوند، در حالي كه براي كوتاه كردن
دست چپاولگران آشكار و پنهان و به
اصطلاح مفسدين و مفاسد اقتصادي
تنها به طرح شعار اكتفا شده است.
ما به نام سازمان دفاع از حقوق
بشر كردستان، نگراني خود را از
تداوم نقض و پايمال كردن تعهدات
حقوق بشري و وخامت اوضاع اقتصادي
و اجتماعي و تشديد فقر در كشور
ابراز نموده و بار ديگر دولت
جمهوري اسلامي را به اجراي تعهدات
حقوق بشري و كنوانسيون هاي بين
المللي سازمان جهاني كار، ابطال
يا اصلاح اساسي قوانين و سياست
هاي تبعيض آميز و فساد انگيز،
مبارزه با فقر و فساد و تلاش براي
بهبود وضعيت معيشتي و رفع محروميت
ها، آزادي راهبران و فعالان
دستگير شده صنفي و كارگري، آزادي
فعاليت سنديكاها و اتحاديه هاي
مستقل كارگري و صنفي و آزادي طرح
و مطالبه حقوق و مطالبات مردم و
شهروندان، فرا مي خوانيم.
تهران: زندان اوين/ 9 ارديبهشت
1378/29 آوريل 2008
محمدصديق كبودوند رئيس سازمان
دفاع از حقوق بشر كردستان
|